FFSP Blog

Deze kreet wordt vaak gebezigd door wat oudere mensen die zich misnoegd uitlaten over jeugdigen die in hun ogen iets verkeerd doen, juist iets niet doen of a-sociaal bezig zijn. Gek genoeg rolt deze uitspraak regelmatig uit de mond van types die vaak zelf wat a sociaal gedrag laten zien maar hun gedrag zelf volstrekt vanzelfsprekend vinden. Je kent ze wel; van die op leeftijd geraakte dames die met hun volle winkelkar tegen jouw enkels aanstoten om vervolgens voor te dringen en luidkeels te claimen dat ze daar recht op hebben vanwege hun leeftijd. Duh?!! Ik krijg zwarte vlekken voor mijn ogen van dit soort gedrag. ik beken direct dat ik deze dames dan maar laat voor gaan al kan ik enigszins meewarig hoofdgeknik vaak niet onderdrukken. Geen eer aan te behalen…de dame in kwestie zal het waarschijnlijk beter weten en zich vast beroepen op haar levenservaring.

Hoe kom ik hier nu bij op deze zonovergoten vrijdagmiddag. Eerder deze week had ik een discussie met een adviseur over zijn métier in relatie tot het klantbelang. Mijn idee over het bedienen van de klant op een andere manier, het verlenen van echte service werd enigszins pedant afgedaan als nieuwerwetse fratsen. Waarom zou je het anders moeten doen als je het al jaren op een bepaalde manier doet? Tja…

Opkijkend van de telefoon werp ik een blik naar mijn collega tegenover mij. Een grietje van 23 jaar die sinds een half jaar als stagiaire op onze marketingafdeling rondloopt. Niet gehinderd door enige kennis van hypotheekzaken kwam zij 6 maanden geleden ons team versterken als verplicht onderdeel van haar HEAO studie. En ze is eigenlijk niet meer weg te denken! Gaandeweg het afgelopen half jaar kwam bij mij maar weer eens het besef dat het echt willen snappen van klantbelang en wat je daarvoor moet doen geen kwestie is van ervaring of kennis maar van een intrinsieke mentaliteit. Dat onze branche nu ineens het codewoord “de klant centraal stellen” heeft ontdekt, geeft overduidelijk weer dat onze branche die intrinsieke mentaliteit van nature niet in zich heeft.

En nu niet allemaal over mij heen vallen om te bewijzen dat het bij u toch echt wel goed zit. Zolang wij het als branche, vol met gelouterde en ervaren deskundigen, maar normaal blijven vinden om een klant weken aan het lijntje te (moeten) houden om maar vooral niet te hoeven zeggen dat De bank hen vermoedelijk niet in de boeken willen hebben, is het bedroevend gesteld met ons zogenaamde klantbelang. In onze branche is het synoniem voor “ervaren” al snel gevonden in de woorden “vastgeroest” en “eigen  belang”.

Het lijkt nu wel alsof ik het voortbestaan van onze branche erg pessimistisch in zie. Toch is dat niet zo. Al moeten wij ons wel heel snel iets gaan realiseren. Ervaring is niet per definitie belangrijk. Het binnen de branche halen van pareltjes zoals onze Ellen zou een speerpunt moeten zijn. Mensen met een niet aflatende inzet om het de klant naar de zin te maken. Tot in detail. Vanuit een intrinsiek gevoel voor de klant. Dat zou de overlevingsstrategie van onze branche moeten zijn.

Ellen stapt per maandag weer de schoolbanken in voor de laatste fase van haar Hoge Schoolloopbaan. Al maanden zijn we aan haar aan het trekken om vooral bij ons te blijven. Helaas ligt haar ambitie waarschijnlijk niet in onze branche, maar heeft zij haar oog laten vallen op de horeca. Bij deze boek ik nu alvast een tafel. Daar waar zij terecht gaat komen wordt op zeker een sterrentent!

Ellen, you go girl!

Antoinette Wessels

Wij zijn gratis. Dat zal u bekend zijn. We hebben het hard genoeg van de daken geschreeuwd. Maar wat betekent dat eigenlijk? Wat zit er achter deze strategie?

Natuurlijk hebben wij deze strategie ook gebruikt om marktaandeel te winnen. Om een positie te verwerven in de top van de markt in onze tak van sport. Dat is gelukt!

Maar wij zijn ook gratis voor het intermediair omdat wij vinden dat we de rekening daar moeten leggen waar wij de werkzaamheden voor doen. Wij ontvangen dus onze verdiensten van de geldverstrekker. Alleen dan wanneer uw klant vrolijk, met bloemen en al, als kersverse huizenbezitter bij de notaris de deur uitloopt. In de praktijk betekent dit dat we een goede conversie nodig hebben van aanvraag naar finaal akkoord om ons businessmodel overeind te kunnen houden en gratis voor u te blijven. Wij zijn dan wel gratis voor u maar we kunnen niet voor niets werken. Dat zult u begrijpen.

Wij hebben de samenwerking van het intermediair nodig. Niet alleen op basis van een aanstelling, maar ook op basis van commitment. Wij geloven daarin. Als u een aanvraag bij ons indient voor één van uw cliënten, dan gaan wij ervan uit dat u met ons wilt samenwerken. In onze optiek betekent dit ook dat u zeker bent van het commitment van uw cliënt. Natuurlijk is het in deze markt mogelijk dat een aanvraag niet doorgaat vanwege acceptatie-technische redenen. Dat is spijtig voor uw cliënt en vooral ook ons bedrijfsrisico. Maar als u de offerte niet accepteert omdat uw cliënt niet (meer) geinteresseerd is, wat doen we dan? Wij hebben dan werk verricht zonder enig uitzicht op verdiensten. Is het dan niet fair dat wij in dergelijke situaties u een rekening sturen van € 75,– per niet geaccepteerde offerte aanvraag? Wij vinden van wel, maar horen graag uw mening. Ook dat hoort in een samenwerking.

Vertrouwen, communicatie, wederkerigheid en commitment zijn de basisbeginselen voor een echt partnership. Bent u bereid om te investeren in de relatie met ons? Hoe meer we elkaar kennen, des te beter de samenwerking tot zijn recht komt. En dat komt ook ten goede van u. Als we samen werken, beïnvloeden we samen de markt en kunnen wij de markt, U én uw cliënt,  dan het beste aanbod doen.

Wij kijken uit naar uw mening. Mail ons op samenwerken@flexfront.nl, twitter naar @flexfront of plaats een bericht op onze facebookpagina www.facebook.nl/flexfront.

Lieve collega’s van FlexFront en Nationale Waarborg!

Wat een jaar is 2011 geweest! En wat een jaar staat ons te wachten! De wereld staat financieel gezien in de fik! En dat is nog niet voorbij.

Toen ik in 2008 SPARCK ten grave bracht, toen wisten we wel dat de economie in zwaar weer zat. En dat 2009 een zwaar jaar zou worden, ja, dat wisten we ook wel. Toen kregen we 2010. Toen hebben we binnen FlexFront gewoon een behoorlijk verlies gemaakt! Wel veel mooie nieuwe plannen uitgewerkt en uitgevoerd. In tegenstelling tot de wereld om ons heen bleven we gewoon wel bewegen. Only dead fish go with the flow. Gewoon eigenwijs doen en doorgaan. Soms tegen beter weten in. Wat zegt dat dan over ons? Ik vraag me ook wel eens af wat dit dan over mijzelf zegt. In ieder geval is het allemaal zeer leerzaam.

En toen kwam 2011, daar gaat het hier tenslotte om. 2010 is al zooooo lang geleden. 2011 voelt eigenlijk ook al weer heel lang geleden. Maar, mijn god, wat is er veel gebeurd. Er kwamen collega’s bij. Er zijn collega’s weggegaan. Sommigen van ons zijn dierbaren verloren. Daar mogen we best nog even bij stil staan. Weer anderen hebben dierbaren die heel erg ziek zijn. Shit. We hebben mensen met een burn out gehad. Er is ook nieuw leven geboren. Man, het lijkt het leven zelf wel.

En dan hebben we een groeiende groep van ongelooflijk lieve collega’s. Sommigen zeuren wat meer dan anderen. Of liever gezegd; sommigen vinden het zwaarder dan anderen. Sommigen zien ons bedrijf als een Way Of Live en laten zich graag inspireren door de omgeving en het klimaat op de Dukatenburg. Maar uiteindelijk staat iedereen er! En dat is bewonderenswaardig!

We hebben in 2011 een nieuw businessplan gelanceerd. We hebben een geduchte concurrent overgenomen. Ook daardoor kregen we er weer een paar lieve en zeer professionele collega’s bij. Een werkelijk rimpelloze integratie door de inzet van iedereen. Een verhuizing naar een heel professionele omgeving. Stijgende aantallen. We zijn gaan twitteren. Antoinette heet bij onze partners inmiddels Miss Twitter!

We hebben onszelf gekust (kiss me; weet je nog wel?) We hebben onszelf vanuit het hart laten trainen. Soms is het makkelijk, soms is het moeilijk en soms is het ongelooflijk moeilijk. Dat geldt voor iedereen van jullie en dat geldt voor mij. Soms zou je het wellicht niet zeggen, maar ook voor mij is het een enorm heftig jaar geweest. Met heel veel uitdagingen en ook heel vaak onzekerheden. Hoe moet het verder? Lukt het wel? Waarom gaat het niet wat sneller? Waarom verdienen we nou nog steeds geen geld?

2011 is wederom een verlieslatend jaar, maar we zijn nu wel ergens waar het dubbeltje de andere kant op kan vallen. De laatste loodjes zijn het zwaarst, zeggen ze dan. En dat is ook echt zo. De laatste maand van 2011 heeft dat voor iedereen aangetoond. Het is nu echt er op of er onder! Of we moeten doorgaan op deze weg. Dat maakt het spannend, ook wel motiverend. Maar ook erg eng.

Maar, ik ben wel iedere dag blij dat ik niet bij ABN AMRO werk, of ING, of SNS, of ga zo nog maar even door. Dan kun je op een dag in de krant lezen dat meer dan 3.000 man van jouw bedrijf zullen worden ontslagen. Met een beetje pech vlak voor de kerst. Want ja, die banken verdienen wel geld, maar de kosten moeten omlaag. Geld uitlenen of investeren? Nee, daar beginnen we niet aan. Daar zijn we geen bank voor geworden. Ik sprak vorige week nog een senior manager van een bank die vlak voor de kerst op zijn eigen baan moest gaan solliciteren. Ja, dan begrijp je wel dat er even een tijdje geen beslissingen worden genomen. Ik vind dat erg! Voor het systeem, maar vooral voor de mensen!

En dat is de wereld waar wij in zitten. Lastige banken, lastige toezichthouder, concurrenten die nog maar net het hoofd boven water houden, onze klanten, de tussenpersonen, hebben hun omzet twee (!) keer zien halveren. Huizenprijzen gaan omlaag, de consument durft niet meer. Nee, je zult wel gek zijn nu een huis te kopen. Als je twee keer met je ogen knippert, is het plotsklaps enkele duizenden euro’s in waarde gedaald.

Jeetje mina; wat een jankverhaal. Wat moeten we daar nu mee? Een aantal dingen weten we zeker; In 2012 zullen we weer dierbaren verliezen, mensen zullen ziek worden, of beter. Er zullen weer lieve kinderen geboren worden, we zullen weer keihard moeten werken, echt een stap harder dan de rest. Mensen zullen ons gaan verlaten en hopelijk krijgen we er ook weer mensen bij. Hopelijk drinken we nog vaak een prosecco op vrijdagmiddag, hopelijk gaan we nog eens bowlen, of varen. Er zal worden gelachen, er zal worden gehuild. En wat ik ook zeker weet; jullie partners thuis zullen zich af blijven vragen waarom jullie zo hard moeten werken, en waarom jullie altijd overwerken, en waarom jullie niet de kleine uit de crèche kunnen halen, of boodschappen doen, of op tijd thuis zijn voor het eten. En erger nog; als jullie dan thuis zijn, dan hangen jullie moe, chagrijnig of half slapend op de bank. En waarvoor allemaal?

En dat, lieve mensen is echt een heel lastige vraag! Waarom doen we dingen in het leven, of waarom doen we dingen niet. Voor geld? Of liefde? Of respect? Of energie? Voor onszelf? Voor een ander? Voor je collega’s of voor je baas? Ik weet het niet. 

Ik weet het wel voor mezelf. Ik wil er uit halen wat er in zit. Ik wil met minder gewoon geen genoegen nemen. Ik wil groeien, ook al doet groeien soms pijn. Maar groei lijdt uiteindelijk tot bloei. En als wij allemaal er naar streven dat we dat doen waar we energie van krijgen. Dat we dat doen waar we trots op zijn. Dat we dat doen waarmee we onszelf helpen en onze klanten helpen, dan weet ik zeker dat jullie voor mij de mensen zijn om van 2012 ons jaar te maken. SAMEN!

Jeroen Looman 

De decembermaand is altijd een maand waarop je terugkijkt. Stiekem doe ik dat nu ook. Ik hang in mijn bureaustoel achterover …een beetje verscholen achter de kast, zodat niemand ziet dat ik eigenlijk even helemaal niets zit te doen.

Ik mijmer en kijk onderwijl naar al mijn collega’s die met rode konen en zweet op de rug de enorme hoos aan aanvragen en dossiers weg werken. Sommigen zijn hier alweer sinds half 5 deze ochtend en de laatste deed gisteravond om 22.00 uur het licht uit. Heerlijkheden van onze relaties worden per koerier gebracht, maar niemand heeft tijd om het op te eten.

Hoe zou het komen dat het bij ons crisis is om de dossiers op tijd bij de notaris te krijgen terwijl de rest van Nederland gebukt gaat onder de recessie en er ogenschijnlijk geen huis meer wordt verkocht?

 Is het onze service waar men blij van wordt? Of komt het puur en alleen “omdat wij gratis zijn”? Oei…ik hoor de criticasters alweer brullen…”gratis bestaat niet!” Onvoorstelbaar hoe de wereld over je heen valt als je ergens stelling in neemt en gewoonweg daar de rekening neerlegt waarvoor je de werkzaamheden verricht. En dus voor jouw klanten regelt dat de dienstverlening gratis is. Het geeft maar weer eens aan hoeveel wantrouwen er is in deze financiële branche.

Mooi vind ik het dat ik velen in open discussies dit jaar heb kunnen overtuigen van de juistheid van onze stelling “Bij ons is het gratis”.  Sommigen zijn nu zelfs onze beste ambassadeurs! Een aantal scherpslijpers heb ik niet kunnen overtuigen. Wat wij doen, kan niet is hun mantra. Ik glimlach en kijk naar mijn boekenkast achter mij. Daarin staat een boek van Richard Branson. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar vanwege de titel vind ik het nu al een goed boek: “Gaat niet bestaat niet”.

 Er is wantrouwen in deze branche. Naar elkaar toe. Men ziet overal adders onder het gras. En heeft u wel eens geteld hoeveel verborgen agenda’s menig branchegenoot meetorst in zijn aktetas? Transparantie is het meest uitgeholde, nietszeggende woord van deze branche. En dan vinden we het nog gek dat de consument ons niet vertrouwt! Hoe vanzelfsprekend is dat niet als we elkaar niet eens vertrouwen? Als we samenwerken per definitie heel eng vinden?

 Het afgelopen jaar heeft ons maar weer eens bewezen dat je niets hoeft te verbergen om goed zaken te kunnen doen. Dat je pas echt onderneemt als je ook samenwerkt. Het kan mij emotioneren als klanten bij ons langs komen en begrip tonen voor onze drukte. En dat terwijl wij  momenteel echt niet op een juist servicelevel zitten en dus eigenlijk te kort schieten.

Ik ben ervan overtuigd dat de woorden “delen”, “oprechte openheid” en “samenwerken” debet zijn aan het prachtige aantal adviseurs dat inmiddels structureel met ons samenwerkt.

Ik heb een grenzeloos vertrouwen in samenwerking. Net als vertrouwen in onszelf. Uitgaan van eigen kracht en daarin volharden. Ongeacht welke randverschijnselen dan ook. De toekomst wordt niet bepaald door de recessie, economische onzekerheid of malaise op de woningmarkt. Alles kan. Ook succesvol ondernemen in een lastige markt. Niets is onmogelijk zolang  je de omstandigheden maar naar je eigen hand zet. Gaat niet bestaat niet!

Ik wens iedereen een inspirerend 2012 toe!

Antoinette Wessels

Een gewone donderdag op kantoor. 1 december 2011. Duizendpoot Ellen pakt de schoenkadootjes van de Sinterklaasactie in. In de vergaderhoek zit een select gezelschap intermediairs te luisteren naar een inspirerend verhaal over een Duitse geldverstrekker. Rustige, gedegen groep adviseurs. Kopje koffie in de hand. Samen werken is samen ondernemen.

Aan de andere kant van het kantoor zoemt het. De acceptanten werken als gekken. Het lijkt een zwerm bezige bijen. Het maakt niet uit op welk uur van de dag. Licht of donker….het team is aanwezig. Doorbijten. De stapel wordt kleiner. Iedereen werkt mee. Ook Quion heeft gezorgd voor een dagelijkse bezetting bij FlexFront. De Finaal Akkoordjes vliegen van de band. Top!

De wallen worden zichtbaar. Maar de steevaste glimlach op de gezichten ook. De sfeer is geweldig. Wat super dat er zoveel adviseurs vertrouwen in ons hebben. Aanvragen en getekende dossiers blijven maar binnen stromen. En deze week werd het door de rentewijzigingen pas écht gekkenwerk. Kijk maar eens achter de schermen!

Ondanks al het overwerk krijgen we de offertes niet meer op tijd de deur uit. We balen als een stekker. Want we willen onze dank aan de adviseurs graag tonen door een snelle service. Maar het moet ook goed! Dus daarom een appel op geduld én vertrouwen. Beste adviseurs: het duurt even iets langer maar…… UW OFFERTES KOMEN ERAAN. De dossiers worden compleet gemaakt en we schudden de geldverstrekkers zoveel mogelijk op. Iedereen werkt mee.

Een gekke vraag komt in ons op….kan je adviseurs vragen om een paar dagen rust? Ach, we proberen het gewoon. We hebben liever even wat minder telefoon. Maar zijn natuurlijk wel bereikbaar. Vraag uw status op via samenwerken@flexfront.nl of per twitter @flexfront, @kevinflexfront. Dat zou ons heel erg helpen!

Natuurlijk gaan wij in full speed door om de achterstanden in te halen. Met uw hulp zijn we daar midden volgende week dan helemaal mee klaar!

Dank voor uw begrip!

Team FlexFront

Wakker blijven……….. Ik kom om half acht op kantoor.
Ik vind het moeilijk wakker te blijven in de auto. Heemstede – Nieuwegein is ongeveer drie kwartier. Ik speel mijn favoriete CD, doe de kachel aan. En oh man, wat is het lastig wakker te blijven.

Ik kom op kantoor en ik ben niet de eerste. Er zijn al 4 man aan het werk. Tussen half acht en acht uur stroomt de rest binnen. Er wordt gevochten om de flexplekken, want vanwege de drukte is iedereen binnen vandaag. Mijn collega’s staan te popelen om aan het werk te gaan. Er wacht ons een stevige uitdaging. Maar het is zo mooi om te voelen dat iedereen er zin in heeft!

Ik ben wakker!

Jeroen Looman

Met die slogan hebben wij begin dit jaar campagne gevoerd. Campagne om u, als intermediair, te charmeren om vooral met FlexFront te gaan samenwerken. Waarom? Omdat wij vonden (én vinden!) dat wij een goede dienstverlening te bieden hebben. Dat wij iets anders brengen. Iets waar u, als adviseur, op zit te wachten.

Dat is een redelijk zelfverzekerde instelling. Dat klopt! Maar als je niet in jezelf gelooft, wie gelooft er dan wel in? Alles begint tenslotte bij jezelf. En als je dat geloof combineert met een goed geoefend luisterend oor dan kom je een heel eind. Want FlexFront is dan misschien nog een piepkuiken als serviceprovider in deze markt….. Het team wat er achter zit, brengt wel een bak aan ervaring mee en is gepokt en gemazeld in deze markt. En we doen kennelijk iets goed want we zijn enorm gegroeid dit jaar. In professionaliteit, productie en in het aantal intermediairs dat graag zaken met ons doet.

Dit betekent niet dat we uitgeleerd zijn. We zijn niet perfect en hebben het afgelopen jaar vast  tal van fouten gemaakt. Het kan nog altijd beter. Dat willen we ook. Stil staan is geen optie. Daarom is ons acceptantenteam de afgelopen dagen getraind door Richard van Kray. Vanuit zijn mantra “sales vanuit ’t hart” en “de beste coach ben je zelf” hebben wij een volgende stap gezet in onze dienstverlening. We hebben geleerd om een betere sparringspartner te zijn voor u. We kunnen nu nog beter samenwerken met u. Samen ondernemen. Dat is wat wij graag met u willen doen. En dat is een continu leerproces.

Dat we er niet zijn met een training mag duidelijk zijn. We moeten blijven leren en luisteren. Naar u. En wij hopen dat u ons daarmee wilt helpen. Gunt u ons uw visie op onze dienstverlening. Wat doen we goed? Maar vooral wat kan er beter? Wat mist u in onze dienstverlening? Wij willen graag alles van u weten! Deelt u uw mening op onze facebookpagina www.facebook.nl/flexfront. Of mailt u ons naar samenwerken@flexfront.nl. Wilt u dat in een gesprek met ons kwijt? Graag! U mag mij bellen op 06-20836907.

Samen met u kijk ik namelijk graag binnenkort met trots naar dat ene delftsblauw tegeltje “Goed, Beter….FLEXFRONT!”

Antoinette Wessels

Begin dit jaar schreef ik een blog over digitale diarree. Ondanks de titel een pleidooi voor het inzetten van social media. Toen was ik best nog een “rookie” op dit gebied. Inmiddels maanden later ben ik ruim 3000 tweets verder, barst ik van de Facebook vrienden en ben ik volgens Klout een “social media specialist”. Menig maatschappij of intermediair vraagt mij nu om advies bij hun social media strategie.

Ik kan er niets aan doen, maar de kreet “social media strategie” doet mijn mondhoeken altijd krullen. Natuurlijk is het vaststellen van een doelstelling belangrijk. Maar social media is geen trucje. Als je je als persoon of organisatie niet sociaal durft op te stellen, wordt zo’n strategie ook helemaal niets.

 De “ja maar” categorie van deze branche stelt mij veel de vraag hoeveel uur ik per dag met social media bezig ben. En ik kan die vraag met geen enkel betrouwbaar antwoord terug geven. Het is een onlosmakelijk onderdeel van mijn handelen geworden. En het stoort me niet. Waarom zou het ook. Communicatie is de start van een conversatie. Ik praat graag met mensen, deel ervaringen, doe daardoor inspiratie op. Het helpt bovendien om onze dienstverlening steeds beter vorm te geven. En als je het hebt over return on investment….ach de cijfers spreken voor zich: dit jaar ruim 300% gegroeid qua hypotheekaanvragen, de aanstellings-verzoeken blijven binnenstromen en ons websitebezoek is verviervoudigd.

Onze social media strategie is in feite gebaseerd op 1 zin: blijf bij jezelf. Waar sta je voor. Uitgaan van je eigen kracht. Overtuigd zijn van je toegevoegde waarde en dit uitzenden. Je open opstellen en dus ook open staan voor kritiek. Laat zien wie je écht bent. Haal die gladde stockdia’s van je sites af. Laat echte mensen zien. Medewerkers, vertegenwoordigers van jouw organisatie. Durf te zeggen waar je voor staat. Met naam en toenaam. Dat levert je misschien tegenstanders op, maar ook medestanders. En wees nu eerlijk: iedereen wil toch het liefste zaken doen met leuke mensen? Mensen die het leuk vinden om met jou zaken te doen. Die het je ook gunnen! Die willen meebouwen aan jouw organisatie. Juist dus! Wees dan sociaal en laat dit zien. Om dat enge, uitgekauwde woord van deze branche maar weer eens te noemen: de beste social media strategie is simpelweg TRANSPARANTIE.

Antoinette Wessels

P.S.: 

Wij laten ons graag zien en delen graag. Like ons en praat daarom met ons mee op onze Facebook pagina: www.facebook.nl/flexfront . Je vindt hier in de toekomst markt- en productvergelijkingen, maar ook open discussies over onze dienstverlening of branchevisie. Doe mee en laat ons weten wat we beter kunnen doen. Ook vind je hier informatie over social media en geven we in het nieuwe jaar een workshop “social media voor dummies”. (Nog) geen zin in Facebook? Mail dan naar samenwerken@flexfront.nl en gun ons jouw inzicht over onze dienstverlening.  Dank!

Inmiddels ben ik alweer drie maanden werkzaam bij FlexFront. En… ik vind het zowaar leuk. Mijn vooroordelen over de hypothekenwereld zijn inmiddels redelijk verdwenen. De taaie wereld waarvan ik verwacht had in te komen, bestaat eigenlijk niet. Tenminste, niet bij FlexFront. Ik vind FlexFront een energiek en levendig bedrijf, dat zich in vele opzichten onderscheidt van haar concurrenten. Het is mooi om te zien dat wanneer de druk toeneemt, de energie van het team ook toeneemt. Bij FlexFront werkt geen stijf volk, maar leuke, lieve en gezellige mensen.